“Lange tijd leefde ik op volle kracht. Alle ballen hoog houden gaf mij een gevoel van voldoening. Ook toen ik moeder werd, ging ik daarmee door alsof er niets veranderd was. Mijn hoofd stond altijd aan. Ik was moe door de slapeloze nachten, maar ontspannen lukte niet. Mijn dagen waren gevuld met alles wat ‘moest’, en er bleef steeds minder ruimte over voor wat mij energie gaf. Toen mijn jongste 1 jaar was, ging het niet meer. Ik weet nog dat ik bij mijn leidinggevende zat en hij tegen mij zei dat ik naar huis ging en voorlopig niet meer kwam werken. Ik kon die beslissing zelf niet nemen. Een paar uur later lag ik met hoge koorts op de bank, mijn lijf stortte in. Toegeven dat het niet ging, vond ik heel moeilijk. Was ik nu iemand met een burn-out? Waarom leek het bij anderen wel te lukken - werken, moeder zijn, alles combineren - en bij mij niet?
Die periode heeft me veel geleerd. Over hoe lastig het is om je grenzen te voelen en aan te geven. Over perfectionisme. En over hoe je jezelf kunt kwijtraken als je vooral bezig bent met zorgen en doorgaan. Inmiddels heb ik meer rust en balans gevonden. Niet omdat alles perfect gaat, maar omdat ik anders heb leren kijken en milder ben geworden voor mezelf. Ik voel beter wat voor mij belangrijk is en waar mijn prioriteiten liggen. Vanuit die stevigheid kan ik keuzes maken die kloppen bij mij en mijn gezin. Het leven voelt niet per se minder vol, maar wel lichter. Minder moeten, meer mogen. Ik voel weer dat ik zelf aan het roer sta.”
Dat gevoel gun ik iedere moeder en ik sta je graag bij! In mijn werk geef ik geen kant-en-klare antwoorden. Ik geloof dat jij zelf het beste weet wat bij je past. We zoeken samen uit hoe jij dat weer kan gaan voelen en vanuit je kracht keuzes kan maken. Wat ik doe, is naast jou staan en samen met jou onderzoeken, vertragen en helder krijgen wat voor jóu belangrijk is. Zodat je niet alleen blijft doorgaan, maar weer ruimte gaat ervaren en ook echt met vertrouwen jouw eigen pad kan gaan bewandelen.
